Projekt Eden

Projekt „Eden” powstał w zachodniej Anglii na dnie krateru, gdzie niegdyś wydobywano glinę. W krótkim czasie jego gigantyczne szklarnie stały się na całym świecie symbolem działań etycznych i odpowiedzialnego stosunku do środowiska. Utrzymywany charytatywnie należy do najbardziej znanych zaawansowanych konstrukcji architektonicznych na świecie. Największa szklarnia świata zyskała miano najlepszego brytyjskiego budynku ostatnich 20 lat. Projekt, który okazał się fenomenalnym sukcesem i po pięciu latach trafił na pozycję najpiękniejszych atrakcji całego kraju, zdobył "najwyższą z najwyższych" nagrodę British Construction Industry’s.

Zasadniczą częścią tej olbrzymiej szklarni jest budowla składająca się z przepuszczających światło kopuł, w której hodowane są rośliny ze wszystkich części świata. Całość podzielona jest na dwa środowiska: biom tropikalny wilgotny i biom tropikalny suchy. W obu panują warunki cieplne i wilgotnościowe sprzyjające rozwojowi roślin z ciepłych stref klimatycznych: podrównikowej i zwrotnikowej. Kopuły wykonane są z kilkuset sześciokątnych i na wpół przezroczystych plastikowych plastrów, mających zdolność przepuszczania wilgoci i powietrza. Autorem pomysłu jest Tim Smit, a projekt wykonał wybitny brytyjski architekt Nicholas Grimshaw.

Biom wilgotny tropikalny, uznany za największą szklarnię świata, zajmuje powierzchnię 1,3 hektara, ma 55 m wysokości i 200 m długości. Rosną tam m.in. bananowce i bambusy. Biom ten odtwarza roślinność śródziemnomorską, klimat Afryki południowej i Kalifornii, gdzie krajobraz w dużej mierze od lat kształtowany jest ręką człowieka. Zaś naturalna żyzność gleb i ich dobre nawodnienie stworzyły grunt pod uprawy warzyw i owoców sprzedawanych przez supermarkety całego świata.

Biom suchy ma powierzchnię 0,6 ha i 135 m długości. Rosną tam m.in. oliwki, winogrona i inne rośliny strefy podzwrotnikowej. Każdy fragment tego biomu odtworzony jest w sposób bardzo zbliżony do swego oryginalnego miejsca inspiracji na kuli ziemskiej.
Biom zewnętrzny, to część ekspozycji na świeżym powietrzu. Łagodny klimat kornwalijski pozwala na rozwój roślin strefy śródziemnomorskiej – uprawia się tam m.in. herbatę i lawendę.

W przejściu między biomami urządzono ekologiczną restaurację samoobsługową dla zwiedzających, których z racji przepustowości „Edenu” przyjmuje się tu prawie na skalę przemysłową. Wszelkie naczynia jednorazowe i opakowania wykonane są z biodegradowalnych materiałów. Najciekawiej wygląda punkt zbierania tac i selekcjonowania odpadków. Każda resztka czy śmieć, dzięki pracy rąk kilku pracowników, trafia we właściwe miejsce, by zostać później przetworzonym lub zutylizowanym bez szkody dla środowiska naturalnego.

Projekt ten jest świetnym przykładem, jak można zaangażować różne społeczeństwa w działania korzystne dla naszej planety. Działania, których celem jest propagowanie zrozumienia i odpowiedzialnego zarządzania związkami między roślinami, ludźmi i zasobami, co zapewni wszystkim zrównoważoną przyszłość.

Źródło: MojeOpinie.pl