Aby procesy decyzyjne z zakresu redystrybucji Funduszy UE zostały podjęte celem ich skutecznej absorpcji, personel Instytucji Zarządzającej (IZ) [1]  powinien posiadać m. in. określone kompetencje, które można podzielić na co najmniej trzy kategorie:
a) intelektualne [2],
b) interpersonalne,
c) profesjonalne [3].

Na marginesie warto zaznaczyć, iż dokumenty unijne w sposób mało precyzyjny określają zasady zarządzania redystrybucją, zostawiając IZ dość duży obszar samodzielnych rozwiązań [4]  - stąd, m. in., wyjątkowe znaczenie kompetencji menedżera IZ).

Wynika z tego, iż w szczególności kluczowym składnikiem kompetencji menedżera IZ są umiejętności (nabyte drogą nauki bądź doświadczenia) i każda z w/w kategorii składa się z kilku szczegółowych kompetencji.

W tych okolicznościach w wielu przypadkach Kompetencje intelektualne  dość często stają się kompatybilne z Kompetencjami profesjonalnymi [5]. Dowodem tego mogą być np. umiejętności uwzględniające zróżnicowanie
a) potrzeb mieszkańców regionu,
b) jednostek gospodarczych,
c) zasobów i walorów lokalnego środowiska naturalnego,
d) zagospodarowania infrastrukturalnego,
e) regionalnego potencjału gospodarczego, technicznego, kadrowego i naukowego,
f) poziom edukacji społeczeństwa, posiadane umiejętności i kwalifikacje oraz ich różnorodność,
g) tradycje kulturowe i produkcyjne,
h) aktywność społeczeństwa; zasoby instytucjonalne, w tym instytucje otoczenia rynkowego itd. [6].

Z perspektywy wymienionych czynników rozwoju lokalnego dominantem są Kompetencje intelektualne, zaś role się zmieniają i (będąc cały czas w relacjach współuzupełniających) stają się dominantem Kompetencje profesjonalne gdy do nich zaliczymy również czynniki:
a) wpływające na poziom walorów zasobów (czyli tych, które decydują o możliwościach i łatwości uzyskania wszystkich niezbędnych czynników produkcji);
b) wpływające na poziom walorów popytu (a więc tych, które decydują o możliwościach zbytu produkowanych dóbr i usług);
c) determinujące atrakcyjność województwa (dla instytucji i potencjalnych mieszkańców) oraz
d) związane z ilością i jakością usług (świadczonych przez działające w województwie instytucje) [7].

Określając strefę zastosowań Kompetencji intelektualnych można stwierdzić, iż jest to trafne rozpoznanie na poziomie regionalnym i krajowym charakteru projektów oraz zadań związanych z wdrażaniem danego Funduszu. Wszakże kompatybilność Kompetencji intelektualnych z Kompetencjami profesjonalnymi wskazuje na związek między wiedzą i możliwościami „poszczególnych specjalistów, ekspertów i menedżerów” [8].

W świetle wyżej przytoczonych sądów łatwo wywnioskować, iż wzajemne uwarunkowania oraz współuzależnienie konkretnego projektu i rozwoju regionalnego z perspektywy Kompetencji profesjonalnych muszą uwzględniać czynniki ekonomiczne, społeczne, techniczne i technologiczne, ekologiczne oraz polityczne [9]. A więc Kompetencje profesjonalne menedżera IZ mają za zadanie liczyć się co najmniej z kolejnymi czynnikami wypływającymi na rozwój lokalny (na przykład stan surowców mineralnych, rolniczych, leśnych i wodnych; zasoby pracy; kapitał inwestycyjny; przedsiębiorstwa lokalne i zewnętrzne; zagospodarowanie transportowe i komunikacyjne; potencjał produkcyjny, usługowy (szczególnie przemysłowy); nowoczesne technologie; rynek lokalny i zewnętrzny; umiejętności i chęci samorządów terytorialnych; istnienie sił społecznych popierających rozwój itd. [10]). 
Zobaczmy jak to wygląda na schemacie przedstawiającym proces oceny wniosku o dofinansowanie, uwzględniając fakt, iż minimalna punktacja dla wnioskodawcy powinna być co najmniej 60% (w przeciwnym razie wniosek zostanie odrzucony).


W rzeczywistości redystrybutor, czyli IZ (w szczególności menedżer) balansuje na linii 2, zaś Kompetencje intelektualne i profesjonalne pozwalają unikać linii 1 i skutecznie wpływać na rozwój regionalny poprzez ukierunkowanie się linią 3 [11]. 
Kolejna skomplikowana materia, to Kompetencje interpersonalne, które stanowią jakby łącznik między Kompetencjami intelektualnymi i profesjonalnymi oraz całokształtem procesów decyzyjnych redystrybucji Funduszy Strukturalnych.
Odnalezienie własnego „ja” menedżera w mechanizmie IZ nie należy do łatwych zadań, bowiem w dość gęstym szeregu rozporządzeń wspólnotowych, krajowych i regionalnych można łatwo się zgubić. Na różnych szczeblach podejmowania decyzji o redystrybucji czasem ogromnych środków mogą pojawiać się komplikacje nawet w relacjach interpersonalnych o co najmniej następujących charakterach:
1.    nadmiar dominacji i kontrolowanie innych wynikające z możliwości decydenta,
2.    wywyższanie się własną wiedzą bądź doświadczeniem,
3.    społeczne wycofanie się na przykład z powodu obawy, iż można zostać oskarżonym o kumoterstwo, co powoduje również chłód w kontaktach interpersonalnych,
4.    zawiść i mściwość – „ja redystrybuuje, ale to inni korzystają”,
5.    obawa przed podjęciem niesłusznej decyzji mimo licznych odgórnych wytycznych [12].

Podsumowując ogólny opis wymaganych Kompetencji interpersonalnych, można je uschematyzować w następujący sposób:


Współzależność a nawet sprzężenie zwrotne poszczególnych elementów tychże kompetencji ewidentnie wstępuje w korelacje, jakkolwiek dopiero w pozycji „konsensus decyzyjny” ujawnia się ich skuteczność.

Uwzględniając w/w czynniki, można stwierdzić, iż w miarę sprecyzowany obszar kompetencji zarządzania procesami redystrybucji wygląda jak na rysunku nr 3:


Zobaczmy co się dzieje z obszarem kompetencji, gdy zasadnicza prosta D zmienia się w hipotetyczne D1 – czyli IZ Funduszami UE posiada dość wysokie kompetencje, umiejętności oraz wiedzę z zakresu programów i celów Funduszy UE. Projektowanie wysoko stojącego D1 na wymiar B jednoznacznie wskazuje, iż pełne korzystanie z tej wiedzy stanie się dominantą i może „ogłuszyć” wiedzę z zakresu celów rozwoju własnego regionu, odpowiednio minimalizując obszar kompetencji z C na C1. Natomiast ewentualna D2 spowoduje odwrotną reakcję z tym samym negatywnym skutkiem. W sumie najrozsądniejszym obszarem kompetencji jest C1, gdzie skupiają się wszystkie elementy obu wymiarów – A i B [14].

Zadaniem skutecznego menedżera IZ jest m. in. pogodzenie w/w obszarów kompetencji całego personelu zarządzającego redystrybucją Funduszami UE. Jakkolwiek to niełatwe zadanie jest możliwe tylko i wyłącznie pod jednym warunkiem: sam menedżer powinien poprzez swoje Kompetencje interpersonalne łączyć Kompetencje intelektualne i Kompetencje profesjonalne tak własne, jak i całego zespołu.

---

Rysunek 4: Schemat cyklu zarządzania zasobami ludzkimi w firmie

 Źródło: Kompetencje, Zarządzanie nastawione na rezultaty, http://www.solution.pl/case2_zarzadzanie.html